“Het is belangrijk dat we meegaan in de fantasie van het kind.”

Als school zijn onze leerlingen sterk bezig rond de jongerenrechten. Hierdoor zijn wij ook de eerste jongerenrechtenschool in België. 5VZ heeft rond dit thema ook een voorleesproject gehouden. Ziehier een verslag van Emilia Noels uit 5VZb.

Als voorbereiding van het project zijn we met onze klas in de bib een boekje gaan uitlenen voor de leeftijd van 18 tot 36 maanden. Ik heb het boek ‘De Dokter’ van Liesbet Slegers gekozen. Met als recht ‘recht op verzorging’. Naast het voorlezen is het de bedoeling dat we een bijhorende activiteit uitvoeren. We moesten dan op zoek gaan naar een activiteit in verband met ons boekje. Voor deze activiteit hebben we dan als voorbereiding een activiteitenfiche gemaakt. Dat ging heel vlot, ik wist wat ik wilde bereiken met mijn activiteit, hoe ik het ging doen, hoelang iets ongeveer duurde… Daarna hebben we ons boekje voorgelezen aan de hand van een rollenspel.

Dan was het zover! De dag van de uitvoering van ons project. Toen we aankwamen in het Molleke kreeg ik een kindje toegewezen. Het kindje was een hele spontane meid en zag er heel vrolijk uit. Ik heb mezelf even voorgesteld en vroeg hoe ze heette, hoeveel jaar ze was… Toen begon ik het boekje wat voor te stellen en te zeggen waarover het ging: de dokter. Ik stelde vervolgens wat vraagjes over de dokter: of ze ooit al eens bij de dokter was geweest, of ze al eens ziek was geweest, of het leuk was als ze naar de dokter ging… en vervolgens las ik het boekje voor. Ze leek in het begin heel geïnteresseerd. Ze keek aandachtig en haar mimiek sprak boekdelen. Naarmate het boekje vorderde begon het kindje het wat saai te vinden. Het was namelijk veel tekst en ze had liever gewoon prentjes had ik de indruk. Dus heb ik in plaats van het voor te lezen wat verteld aan de hand van de prentjes in het boek. Dat vond ze weer wel boeiend.

Toen het boekje uit was, begonnen we aan de activiteit. Ik liet eerst mijn voorbeeld zien aan het kindje zodat ze wist wat het ongeveer ging worden en om haar wat te motiveren. Het inkleuren van het doktershoedje vond ze heel leuk, ze werkte met verschillende kleuren en telkens als ze een kleur nam zei ze ook de naam van die kleur. Ik merkte zelf dat ik wou dat het mooi ingekleurd was voor het eindresultaat maar de mevrouw heeft mij doen inzien dat dat er eigenlijk niet echt toe doet. Het belangrijkste is dat het kind zich vermaakt en dat het kind vindt dat het zo goed is, ook al staat er maar een streep op. Ik heb het nog eens gedaan met een andere jongen. Bij deze jongen heb ik er op gelet dat ik niet zo perfectionistisch was en heb ik meer gekeken naar wat hij zelf wou.

Bij dit project hebben we vooral geleerd dat het kind zelf bepaalt wanneer iets af is. En dat het belangrijk is dat we meegaan in de fantasie van het kind. Als we activiteiten op een enthousiaste manier aanbieden, werkt dit aanstekelijk. We trachten het kind zoveel mogelijk bij het spel te betrekken en het aan te moedigen door zelf mee te spelen. We proberen ons in te leven in de leefwereld van het kind en te verwoorden wat het kind ervaart.

Comments are closed.